Jacqueline

O mnie

Kelner, który już wie, co piję. Stolik przy oknie. Na zewnątrz światła, które podwajają się w wilgoci — to Zurych potrafi w listopadzie szczególnie dobrze.

Jestem z Rumunii i mieszkam tu od lat. Dwadzieścia dziewięć, wysoka, z wyraźnym upodobaniem do wieczorów, które zaczynają się powoli: najpierw rozmawiać, potem jeść, potem patrzeć, dokąd to wszystko prowadzi. Nikomu nie mam za złe pośpiechu, ale sama nie muszę się w niego z tego powodu włączać.

To, co zostaje, to najczęściej rozmowa pomiędzy tym wszystkim.

Ten opis został przetłumaczony automatycznie. Pokaż oryginał