Jady

O mnie

Jedenasta wieczorem, powietrze wciąż ciepłe, a muzyka z dołu dochodzi aż na balkon. Tak właśnie lubię, żeby zaczynał się wieczór.

Dwadzieścia trzy, na Zakintos. Krągłości, tatuaże, z których każdy ma swoją historię, i słabość do ludzi, którzy potrafią porozmawiać i przed, i po. Mówię po portugalsku; greckiego mam mało, ale tyle, żeby się dogadać, a czego brakuje, nadrobimy inaczej.

Nie umawiam wielu spotkań dziennie. Wolę mieć czas dla każdego, nie zerkać w telefon i nie spieszyć się, żeby się ciebie pozbyć. Jeśli ci to pasuje, napisz wcześniej.

Ten opis został przetłumaczony automatycznie. Pokaż oryginał