Yara

O mnie

Dziewiętnaście, w połowie studiów i nieustannie wścibska co do tego, co człowieka napędza.

Pociąga mnie wszystko, co nie jest udawane: mężczyzna na tyle pewny siebie, że nigdy nie musi tego ogłaszać, i ten rodzaj atrakcyjności, który działa na niskiej głośności. Długie rozmowy. Śmiech trzymany po cichu. To zamigotanie między dwoma umysłami, które pojawia się na długo przed czyimikolwiek dłońmi.

Ta opanowana wersja mnie jest zgodna z prawdą — po prostu nie jest całą teczką. Pod spodem siedzi coś psotnego i wcale mi się nie spieszy, żeby to oddać. Połowa przyjemności leży w powolnym odkrywaniu drugiego człowieka.

Bycie całkowicie obecną to jest to, co nazwałabym eleganckim; osiada w pokoju bez wysiłku i zostaje tam potem. Zależy mi na szczerości, na tym, żeby zostało między nami, i na godzinach, w których nikt niczego nie odgrywa. Jeśli w twoim tygodniu brakuje bystrej głowy, odrobiny ciepła i czegoś, czego nie potrafisz do końca wyjaśnić, to pewnie całkiem nieźle się dogadamy.

Ten opis został przetłumaczony automatycznie. Pokaż oryginał