Nikki

Hakkımda

Το φως εδώ πέφτει αλλιώς. Κατεβαίνει από τον ασβέστη στους τοίχους, χτυπάει στο νερό και γυρίζει πίσω από κάτω προς τα πάνω· γύρω στις έξι το απόγευμα κάνει τα πάντα να μοιάζουν πιο αργά απ' ό,τι είναι στ' αλήθεια.

Νίκη, είκοσι οκτώ, ένα μέτρο και εξήντα εφτά. Αγγλικά και ρωσικά. Δέχομαι στον δικό μου χώρο στη Σαντορίνη, 200 η ώρα, ή έρχομαι εγώ στο κατάλυμά σου, 250.

Δεν βιάζομαι ποτέ. Το νησί δεν το επιτρέπει, και ούτε εγώ. Ένα ποτήρι κρασί στο μπαλκόνι πριν από οτιδήποτε άλλο δεν μου φάνηκε ποτέ χαμένος χρόνος.